คอมพิวเตอร์สำหรับเด็ก

วิเคราะห์โดย Mobexer

ถ้ากำลังมองหาเกมบนมือถือที่เปิดให้เด็กลองสำรวจตัวอักษร ตัวเลข สี และปริศนาแบบไม่จริงจัง คอมพิวเตอร์สำหรับเด็ก เป็นตัวเลือกที่ควรพิจารณา จุดเด่นของแนวนี้คือเด็กหยิบมาเล่นเป็นช่วงสั้น ๆ ได้ โดยไม่ต้องเริ่มจากบทเรียนยาวหรือคอยทำตามขั้นตอนซับซ้อน แต่คำว่าเกมเพื่อการเรียนรู้ก็ไม่ได้แปลว่าจะเหมาะกับเด็กทุกคนเท่ากัน สิ่งสำคัญคือผู้ใหญ่ควรลองเปิดดูด้วยกันก่อน แล้วสังเกตว่าเด็กเข้าใจสิ่งที่เห็นและควบคุมการเล่นได้สบายแค่ไหน

เริ่มจากสิ่งที่เด็กมองเห็นและเข้าใจ

ก่อนให้เด็กเล่นเอง ผมจะใช้เวลาสั้น ๆ สำรวจหน้าจอด้วยกัน ไม่ใช่เพื่อสอนทุกปุ่มให้ครบ แต่เพื่อดูว่าเด็กแยกกิจกรรมออกจากกันได้หรือไม่ และรู้ว่าจะกลับไปเลือกอย่างอื่นตรงไหน การลองแบบนี้ตอบคำถามสำคัญกว่าการเดาจากชื่อเกม: เด็กเข้าใจภาพที่ใช้สื่อความหมายหรือยัง และต้องให้ผู้ใหญ่ช่วยชี้ทางบ่อยแค่ไหน

ถ้าเด็กยังอ่านไม่คล่อง ผมจะเริ่มจากกิจกรรมที่เข้าใจได้ด้วยภาพหรือเสียง แล้วค่อยดูว่าเขาสนใจส่วนอื่นหรือไม่ การทำเช่นนี้ช่วยไม่ให้การอ่านกลายเป็นด่านที่ขวางการเริ่มเล่น และทำให้ผู้ใหญ่เห็นชัดขึ้นว่าเด็กกำลังเลือกจากความสนใจหรือแค่แตะสิ่งที่อยู่ใกล้นิ้วที่สุด ถ้าเด็กอ่านได้ดีขึ้น การชวนให้ลองสังเกตตัวอักษรและพูดออกเสียงก็เพิ่มบทบาทของผู้ใหญ่ได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนเกมให้เป็นชั่วโมงเรียน

อ่านและทำความเข้าใจหน้าจอได้แค่ไหน

เกมนี้อยู่ในกลุ่มการศึกษา และผู้พัฒนาคือ UVTechnoLab เนื้อหาครอบคลุมกิจกรรมหลายแบบ ตั้งแต่ตัวอักษรกับตัวเลขไปจนถึงสี ปริศนา และเสียงสัตว์ ความหลากหลายช่วยให้ผู้ใหญ่เลือกชวนเด็กเริ่มจากสิ่งที่คุ้นเคยได้ เช่น ถ้าเด็กสนใจสัตว์ ก็อาจเริ่มจากเสียงสัตว์ก่อน แล้วค่อยชวนให้ลองกิจกรรมที่เกี่ยวกับตัวเลขหรือรูปแบบภาพ

อย่างไรก็ตาม ความหลากหลายก็มีอีกด้านหนึ่ง: เด็กเล็กอาจยังไม่รู้ว่าควรแตะตรงไหนหรือกิจกรรมแต่ละส่วนต่างกันอย่างไร ผมจึงแนะนำให้ผู้ใหญ่เปิดเกมและลองเดินดูหน้าจอร่วมกับเด็กในครั้งแรก แทนที่จะส่งโทรศัพท์ให้แล้วคาดหวังว่าเด็กจะค้นพบทุกอย่างเอง วิธีนี้ยังช่วยให้เห็นว่าป้ายหรือภาพสื่อความหมายชัดสำหรับเด็กคนนั้นหรือไม่ โดยเฉพาะถ้าเด็กยังอ่านตัวหนังสือไม่คล่อง

เมื่อเด็กเริ่มคุ้นกับรูปแบบแล้ว การปล่อยให้เลือกกิจกรรมเองอาจเป็นประโยชน์ เด็กที่ยังไม่พร้อมทำแบบฝึกหัดตามลำดับสามารถเริ่มจากส่วนที่ดึงดูดความสนใจ และกลับมาลองเนื้อหาอื่นภายหลังได้ แต่ถ้าผู้ปกครองต้องการเส้นทางเรียนเป็นขั้นเป็นตอน หรือบทเรียนที่ผู้ใหญ่กำหนดไว้ชัดเจน เกมลักษณะรวมกิจกรรมหลายชนิดอาจไม่ตอบโจทย์เท่าแอปที่ออกแบบมาเป็นหลักสูตรเฉพาะ

เคล็ดลับที่ใช้ได้จริงคือให้เด็กทำกิจกรรมหนึ่งอย่างต่อครั้ง แล้วชวนพูดถึงสิ่งที่เห็น เช่น ให้บอกว่าสีไหนเหมือนของเล่นชิ้นโปรด หรือเสียงสัตว์ที่ได้ยินคล้ายตัวไหนในหนังสือนิทาน การเชื่อมเกมกับสิ่งรอบตัวช่วยให้การเล่นไม่กลายเป็นเพียงการแตะหน้าจอซ้ำ ๆ และผู้ใหญ่ยังพอมองออกว่าเด็กกำลังเข้าใจเนื้อหาหรือเพียงสนใจเสียงกับภาพเท่านั้น

เมนูหลายแบบเหมาะกับเด็กที่ชอบสำรวจ

สำหรับเด็กที่เบื่อง่าย การมีทั้งตัวอักษร ตัวเลข สี ปริศนา และเสียงสัตว์เปิดทางให้เปลี่ยนกิจกรรมโดยไม่ต้องเปลี่ยนแอปทันที นี่เป็นข้อได้เปรียบเมื่อเทียบกับแอปที่สอนทักษะเดียว ซึ่งอาจเหมาะกับการฝึกเฉพาะจุดแต่ไม่ดึงความสนใจของเด็กที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร ในอีกด้านหนึ่ง การรวมหลายเรื่องไว้ด้วยกันอาจทำให้การฝึกเรื่องใดเรื่องหนึ่งไม่ต่อเนื่องเท่าเครื่องมือที่เน้นเรื่องนั้นโดยตรง

ผมมองว่าเกมนี้น่าจะทำหน้าที่เป็นพื้นที่ทดลองมากกว่าตัวแทนของการสอนจากผู้ใหญ่ ตัวอย่างเช่น หากเด็กกำลังเรียนรู้ตัวเลข การเล่นอาจช่วยเพิ่มโอกาสให้เห็นและพูดถึงตัวเลขในบรรยากาศผ่อนคลาย แต่การนับสิ่งของจริงร่วมกันยังเป็นวิธีเสริมที่มีคุณค่า เพราะเด็กจะได้เชื่อมสัญลักษณ์บนจอกับจำนวนที่จับต้องได้

ความหลากหลายยังทำให้ผู้ใหญ่ปรับกิจกรรมให้เข้ากับอารมณ์ของเด็กในวันนั้นได้โดยไม่ต้องตั้งเป้าว่าจะต้องทำทุกอย่าง หากเด็กมีสมาธิสั้นในช่วงหนึ่ง การเลือกเรื่องที่คุ้นเคยก่อนอาจช่วยให้เริ่มต้นได้ง่ายกว่า แต่ผมจะไม่ใช้การเปลี่ยนกิจกรรมไปเรื่อย ๆ เพื่อกลบความเหนื่อยหรือความไม่สบายใจของเด็ก หากเขาเริ่มหมดความสนใจ การพักหรือปิดเกมก็เป็นคำตอบที่เหมาะสมกว่า

การแตะหน้าจอและความสบายทางประสาทสัมผัส

กิจกรรมที่อาศัยภาพ สี และเสียงสัตว์อาจดึงดูดเด็กที่ตอบสนองต่อสิ่งกระตุ้นเหล่านี้ได้ดี แต่ความชอบทางประสาทสัมผัสแตกต่างกันมาก เด็กบางคนสนุกกับเสียงประกอบ ขณะที่บางคนอาจเสียสมาธิหรือรู้สึกไม่สบายเมื่อมีเสียงจากอุปกรณ์ ผู้ใหญ่จึงควรเริ่มเล่นในช่วงที่บรรยากาศสงบและอยู่ใกล้พอจะสังเกตปฏิกิริยา หากเด็กเริ่มหงุดหงิดหรือหันหนี การพักย่อมดีกว่าการพยายามให้เล่นต่อ

การเล่นบนจอยังต้องอาศัยการเล็งและแตะ ซึ่งอาจเป็นเรื่องยากสำหรับเด็กที่ยังควบคุมการเคลื่อนไหวของนิ้วได้ไม่แม่น หรือใช้หน้าจอขนาดเล็กได้ไม่ถนัด ผมแนะนำให้ผู้ใหญ่ลองถืออุปกรณ์ในท่าที่มั่นคงและให้เด็กแตะทีละจุดก่อน ระหว่างนั้นสังเกตว่าการกดพลาดเกิดจากความเข้าใจเนื้อหาหรือจากการควบคุมหน้าจอ หากเด็กเข้าใจโจทย์แต่แตะไม่ตรง ปัญหาอาจอยู่ที่รูปแบบการใช้งานมากกว่าความสามารถในการเรียนรู้

สำหรับเด็กที่ต้องการเวลาประมวลผลมากขึ้น ผู้ใหญ่สามารถชะลอจังหวะด้วยการอธิบายทีละอย่างและไม่เร่งให้ตอบทันที การอยู่ข้าง ๆ ยังช่วยแยกให้ออกว่าเด็กกำลังสนุกกับกิจกรรมใด และมีส่วนไหนที่สร้างความเครียด การปรับวิธีเล่นเช่นนี้เป็นการดูแลตามความต้องการของเด็ก ไม่ใช่ข้อรับรองว่าเกมมีเครื่องมือช่วยการเข้าถึงเฉพาะทาง

อีกข้อควรคิดคือเกมที่มีทั้งภาพและเสียงไม่ได้เหมาะกับทุกสถานการณ์ เด็กที่ต้องการสิ่งแวดล้อมเงียบ หรือมีสมาธิกับหน้าจอได้ยาก อาจเล่นได้สบายกว่าเมื่อผู้ใหญ่เลือกช่วงเวลาที่ไม่มีสิ่งรบกวนรอบข้าง หากต้องการกิจกรรมที่ใช้การฟังอย่างเดียว หรือการเรียนรู้ที่ไม่พึ่งจอ เกมนี้อาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ตรงที่สุด

ผมยังมองว่าการจัดอุปกรณ์และท่านั่งมีผลกับความเพลิดเพลินมากกว่าที่คิด หากเด็กต้องถือเครื่องเองตลอดเวลา อาจเหนื่อยหรือแตะพลาดได้ง่าย ผู้ใหญ่จึงอาจวางอุปกรณ์ให้อยู่ในตำแหน่งมั่นคงและอยู่ในระยะที่เด็กแตะได้สะดวก การปรับสภาพแวดล้อมเล็ก ๆ นี้ไม่ได้เพิ่มความสามารถใหม่ให้เกม แต่ช่วยให้เห็นอย่างเป็นธรรมขึ้นว่าเด็กชอบกิจกรรมจริงหรือกำลังติดขัดเพราะวิธีถือเครื่อง

ใช้ในช่วงเวลาสั้น ๆ และในสถานการณ์จริง

จุดใช้สอยที่ผมเห็นชัดคือช่วงรอที่ผู้ใหญ่อยู่ด้วย เช่น ระหว่างรออาหารหรือก่อนออกจากบ้าน เด็กอาจเลือกกิจกรรมสั้น ๆ ได้ ขณะที่ผู้ใหญ่ใช้โอกาสนั้นชวนสังเกตตัวอักษร สี หรือเสียงที่เกี่ยวข้องกับสิ่งรอบตัว วิธีนี้เหมาะกว่าการให้เกมทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยง เพราะผู้ใหญ่ยังช่วยกำกับเวลาและเปลี่ยนจากหน้าจอกลับไปทำกิจกรรมอื่นได้ง่าย

ในบ้านเอง เกมอาจเหมาะกับช่วงเล่นร่วมกันระหว่างผู้ปกครองกับเด็ก โดยเฉพาะเมื่อผู้ใหญ่ถามคำถามปลายเปิดแทนการบอกคำตอบทันที เช่น ชวนให้เด็กลองอธิบายว่าทำไมถึงเลือกสีหรือรูปแบบนั้น การเล่นแบบนี้ทำให้เห็นกระบวนการคิดมากกว่าดูเพียงว่าเด็กผ่านกิจกรรมหรือไม่ สำหรับเด็กที่ชอบทำอะไรด้วยตัวเอง การเริ่มเล่นสั้น ๆ แล้วให้เลือกว่าจะลองส่วนไหนต่อก็ช่วยให้มีส่วนร่วมโดยไม่ต้องบังคับ

ถ้าต้องการให้เด็กเล่นระหว่างเดินทาง ควรคิดถึงความเหมาะสมของสภาพแวดล้อมด้วย การเคลื่อนไหว เสียงรอบตัว หรือการต้องแบ่งความสนใจอาจทำให้เด็กใช้งานยากกว่าตอนนั่งอยู่กับผู้ใหญ่ในที่สงบ ผมจึงมองว่าการเตรียมเกมไว้เป็นกิจกรรมสำรองพอทำได้ แต่ไม่ควรวางแผนให้เด็กพึ่งมันในทุกสถานการณ์ โดยเฉพาะเมื่อผู้ใหญ่ไม่สามารถช่วยหากเด็กติดขัด

คำถามที่ผู้ปกครองมักมีคือเด็กจะเล่นเองได้หรือไม่ คำตอบขึ้นกับความคุ้นเคยกับหน้าจอและความสามารถในการเข้าใจสัญลักษณ์ของเด็ก มากกว่าจะมีคำตอบเดียวสำหรับทุกคน เริ่มจากการเล่นด้วยกันสักครั้ง แล้วค่อยดูว่าเด็กกลับไปเลือกกิจกรรมเดิมได้เองหรือไม่ เป็นวิธีประเมินที่ตรงไปตรงมากว่าการคาดเดาจากคำอธิบายสั้น ๆ

สถานการณ์ที่ผมคิดว่าเหมาะคือช่วงสั้น ๆ ก่อนมื้ออาหารในวันที่ผู้ใหญ่ยังอยู่ใกล้ เด็กอาจลองกิจกรรมหนึ่งอย่าง ขณะที่ผู้ใหญ่ทำงานเตรียมอาหารโดยยังมองเห็นและตอบคำถามได้ เมื่อถึงเวลานั่งกินก็ปิดเกมแล้วโยงสิ่งที่เล่นเข้ากับของจริง เช่น สังเกตสีของผลไม้หรือพูดถึงจำนวนชิ้นบนจาน วิธีนี้ทำให้เกมเป็นจุดเริ่มต้นของการสนทนา ไม่ใช่กิจกรรมที่แยกขาดจากชีวิตประจำวัน

สำหรับผู้ปกครองที่ต้องการให้เด็กใช้เกมเองในช่วงที่ตนยุ่ง ผมจะทดลองระยะเวลาสั้น ๆ ก่อน และสังเกตว่าเด็กสามารถออกจากกิจกรรมได้โดยไม่หงุดหงิดหรือไม่ การเล่นด้วยตนเองไม่ควรแปลว่าผู้ใหญ่ต้องหายไปจากการดูแล เด็กบางคนอาจกลับไปยังส่วนที่คุ้นเคยได้ แต่บางคนยังต้องการความช่วยเหลือเมื่อเปลี่ยนหน้า หรือเมื่อไม่เข้าใจสิ่งที่เห็น การรู้รูปแบบของเด็กช่วยให้เลือกช่วงเวลาใช้เกมได้สมจริงกว่าใช้เป็นวิธีแก้เบื่อแบบอัตโนมัติ

ข้อจำกัดที่ควรรู้ก่อนเลือก

เกมนี้เป็นเกมฟรี และมียอดติดตั้งมากกว่า 5 ล้านครั้ง ส่วนค่าเฉลี่ยคะแนนอยู่ที่ 3.6 จากการให้คะแนนราว 1.8 พันครั้ง ตัวเลขเหล่านี้ช่วยให้เห็นว่ามีผู้ใช้จำนวนมากทดลองเล่น แต่ไม่ควรใช้แทนการตัดสินว่าเหมาะกับเด็กในบ้านหรือไม่ เพราะความสามารถในการอ่าน การควบคุมการแตะ และความไวต่อเสียงของเด็กแต่ละคนต่างกัน

มีรีวิวอยู่ 8 รายการ จึงควรอ่านความเห็นผู้ใช้อย่างมีวิจารณญาณและไม่สรุปประสบการณ์ทั้งหมดจากเสียงเพียงไม่กี่ความเห็น สิ่งที่มีน้ำหนักกว่าในทางปฏิบัติคือการลองเล่นกับเด็กโดยตรง: ดูว่าเขาหาทางเริ่มกิจกรรมได้ไหม มีส่วนไหนที่ทำให้สับสน และยังสนใจหลังจากผ่านช่วงแรกหรือเปล่า หากความสนใจเกิดจากเสียงหรือภาพอย่างเดียว ผู้ใหญ่อาจต้องช่วยเชื่อมกิจกรรมนั้นเข้ากับการพูดคุยหรือการเล่นนอกจอ

เกมนี้เหมาะกับเด็กอายุ 3 ปีขึ้นไปตามการจัดประเภทเนื้อหา และรุ่นปัจจุบันคือ 7.0.0 โดยต้องใช้อุปกรณ์ที่มีระบบปฏิบัติการ 6.0 ขึ้นไป ก่อนติดตั้งควรให้ผู้ใหญ่ตรวจสอบว่าอุปกรณ์ของเด็กใช้งานได้ และมีพื้นที่กับแบตเตอรี่พอสำหรับการเล่นในช่วงที่ตั้งใจไว้ นี่เป็นขั้นตอนเล็ก ๆ ที่ช่วยเลี่ยงการเริ่มกิจกรรมแล้วต้องหยุดกลางคัน

หากต้องการเนื้อหาที่ผูกกับทักษะใดทักษะหนึ่งอย่างเป็นระบบ เช่น ฝึกอ่านต่อเนื่องหรือทำโจทย์ตามลำดับ แอปเฉพาะด้านอาจให้โครงสร้างชัดกว่า ส่วนเด็กที่ยังไม่ชอบแตะหน้าจอหรือไวต่อเสียงมาก อาจได้ประโยชน์จากหนังสือภาพ ของเล่น หรือกิจกรรมจริงที่ผู้ใหญ่ทำร่วมด้วยมากกว่า การเลือกทางเลือกเหล่านี้ไม่ได้หมายความว่าเกมไม่ดี แต่ช่วยให้เครื่องมือสอดคล้องกับความต้องการของเด็กแทนการฝืนให้เด็กปรับตัวเข้าหาเครื่องมือ

อีกเรื่องที่ผู้ปกครองควรตั้งความคาดหวังคือเกมรวมกิจกรรมไม่ได้ทำให้เด็กเชี่ยวชาญทุกหัวข้อโดยอัตโนมัติ การเห็นตัวอักษรหรือตัวเลขในเกมเป็นโอกาสให้สังเกตและพูดคุย แต่ถ้าต้องการรู้ว่าเด็กจำได้หรือใช้ความรู้นั้นในสถานการณ์อื่นได้หรือไม่ ผู้ใหญ่ยังต้องชวนทำกิจกรรมต่อเนื่องนอกหน้าจอ การคาดหวังให้เกมวัดพัฒนาการแทนผู้ใหญ่จึงไม่ใช่วิธีใช้ที่ผมแนะนำ

หากเด็กไม่ยอมเล่นหรือออกจากกิจกรรมบ่อย ก็ไม่จำเป็นต้องตีความว่าเขาไม่สนใจการเรียนรู้เสมอไป อาจเป็นเพราะรูปแบบการแตะ ภาพ เสียง หรือจังหวะไม่เข้ากับเด็กคนนั้น การลองในเวลาที่สงบและให้เลือกหัวข้อที่คุ้นเคยช่วยแยกสาเหตุได้บ้าง แต่ถ้ายังเห็นความอึดอัด การเปลี่ยนไปใช้หนังสือ ของเล่น หรือการเล่นกับผู้ใหญ่ย่อมสมเหตุสมผลกว่า การมีทางเลือกหลายแบบเป็นประโยชน์มากกว่าการพยายามทำให้เด็กชอบหน้าจอ

เหมาะกับใคร และควรเริ่มอย่างไร

ผมแนะนำให้ผู้ปกครองมองเกมนี้เป็นตัวช่วยเปิดบทสนทนาและให้เด็กสำรวจเนื้อหาหลายแบบ มากกว่าจะหวังให้เป็นหลักสูตรครบถ้วน จุดแข็งอยู่ที่การรวมเรื่องพื้นฐานหลากหลายไว้ในเกมเดียว จึงเหมาะกับเด็กที่อยากลองหลายกิจกรรมและผู้ใหญ่ที่พร้อมนั่งร่วมเล่นเป็นครั้งคราว ส่วนจุดที่ต้องใส่ใจคือเด็กอาจต้องการความช่วยเหลือในการนำทาง การแตะ และการจัดการสิ่งกระตุ้นจากภาพหรือเสียง

วิธีเริ่มที่ผมคิดว่าได้ผลคือให้เด็กเลือกสิ่งที่สนใจหนึ่งอย่าง เล่นในช่วงสั้น ๆ แล้วชวนทำกิจกรรมต่อเนื่องนอกจอ เช่น พูดถึงสีที่พบหรือเลียนเสียงสัตว์ หากเด็กสนุกและกลับมาเล่นได้โดยไม่หงุดหงิด ก็อาจเก็บเกมไว้เป็นหนึ่งในกิจกรรมเสริม แต่ถ้าต้องคอยแก้ปัญหาหน้าจอหรือเด็กไม่สบายใจกับเสียงและรูปแบบการแตะ ก็ไม่จำเป็นต้องฝืน

เมื่อต้องเลือกระหว่างเกมนี้กับแอปสอนเฉพาะวิชา ผมจะเริ่มจากเป้าหมายของครอบครัว ถ้าอยากให้เด็กได้ลองหัวข้อหลายอย่างและเลือกตามความสนใจ เกมรวมกิจกรรมมีความยืดหยุ่นกว่า แต่ถ้าต้องการฝึกทักษะเดียวต่อเนื่องหรือมีลำดับชัด แอปเฉพาะด้านน่าจะจัดกิจกรรมได้ตรงกว่า ส่วนหนังสือภาพและของเล่นจริงได้เปรียบเมื่อเด็กต้องการพักจากหน้าจอ หรือผู้ใหญ่ต้องการให้เด็กจับและเคลื่อนย้ายสิ่งของประกอบการเรียนรู้ แต่ละทางเลือกตอบโจทย์คนละแบบ จึงไม่จำเป็นต้องเลือกเพียงอย่างเดียว

เกมนี้อาจเหมาะเป็นพิเศษกับเด็กที่ชอบเปลี่ยนหัวข้อและครอบครัวที่อยากมีตัวเลือกสำหรับช่วงสั้น ๆ โดยไม่ต้องเตรียมอุปกรณ์หลายชนิด ส่วนเด็กที่ต้องการคำแนะนำทีละขั้นหรือไม่สบายใจกับเสียงและสีสัน อาจเริ่มจากกิจกรรมเงียบ ๆ ที่ผู้ใหญ่ควบคุมจังหวะได้ง่ายกว่า ผมจะใช้การตอบสนองของเด็กเป็นเกณฑ์หลัก ไม่ใช่การพยายามให้ทุกคนใช้เครื่องมือเดียวกันเพราะมีคำว่าเกมการศึกษา

โดยรวมแล้ว คอมพิวเตอร์สำหรับเด็ก เป็นเกมการศึกษาแบบกว้าง ๆ ที่อาจเหมาะกับการลองเรียนรู้ผ่านกิจกรรมหลากหลาย โดยเฉพาะเมื่อมีผู้ใหญ่ช่วยเลือกจังหวะและเชื่อมสิ่งที่เห็นเข้ากับชีวิตจริง ผมชอบแนวทางที่เปิดให้เริ่มจากความสนใจของเด็ก แต่จะไม่แนะนำให้ใช้แทนการสอนเฉพาะทักษะหรือการเล่นร่วมกับคนจริง สำหรับครอบครัวที่ต้องการตัวเลือกเสริมบนมือถือและยินดีช่วยเด็กสำรวจ เกมนี้น่าลอง; สำหรับเด็กที่ต้องการการควบคุมที่ง่ายเป็นพิเศษ ความเงียบ หรือบทเรียนที่เป็นลำดับชัดเจน ตัวเลือกอื่นอาจเหมาะกว่า